Even voorstellen.

Wij zijn Tovie Janssen (1960) en Peter Hermans (1954) en wij wonen samen met onze zoon Jurre in Meerssen, een dorp net ten noorden van Maastricht. Tovie is medisch secretaresse van beroep, Peter is sociaal-psychiatrisch verpleegkundige.
We zijn liefhebbers van de Laekense herder en we fokken af en toe een nestje onder de kennelnaam Shepherds Dogmate.
Momenteel hebben we 5 Laekense herders en 2 Alt Deutsche Hütehunden in huis en zijn we actief met gehoorzaamheid, behendigheid en schapenhoeden. Met de Laekense herders lopen we af en toe een show.

Onze hondencarriere is begonnen in 1984 toen we allebei een gehoorzaamheidscursus liepen bij de plaatselijke KC met een kruising Labrador en een Briard. Een jaar later gaven we beiden les en dat doen we tot op de dag van vandaag nog steeds, niet alleen gehoorzaamheid maar ook behendigheid bij vereniging Behendige Huishond Maastricht.
We volgden de toenmalige cursus AKK maar deden geen examen. Een aantal jaren maakten we deel uit van de crew van de internationale tentoonstelling in Maastricht en leerden we als ringmeester veel over het showen van honden.

Bij de Nederlandse Vereniging van Instructeurs in Hondenopvoeding en -opleiding werd de instructeursopleiding gehaald en volgden we naderhand nog de nodige workshops. Tovie specialiseerde zich vooral in de puppyopvoeding en Peter legde meer de nadruk op het G&G programma. Er is de afgelopen 20 jaar veel veranderd op het gebied van hondenopvoeding en –training en daarin zijn we mee gegroeid, als instructeur maar ook als handler. Positief trainen en daarbij gebruik maken van bekrachtigers behoort nu tot onze standaard methodiek.

In 1992 kwam de Hollandse herder ruwhaar Frouke in het bezit van Tovie terwijl Peter een Picardische herder uit België importeerde. Korte tijd later was onze relatie een feit en kwam er begin 1994 een derde hond bij. Dit werd onze eerste Laekense namelijk Qualité de Samas van het Brugske (Haico van Rooboerstein x Phina van ’t Brugske), fokker J.Santegoeds. Samas was een geweldige hond, altijd bereid om te werken en goudeerlijk tegenover andere honden en mensen. Met Samas werd het GG1 behaald. Op de NVBH clubmatch in 1999 werd ze beste Laekense herder.
Met Samas werd één nestje gefokt. Uit de combinatie met Kamp. Iwan van Zuwetta Fortuna werden in 1998 2 reuen en 4 teven geboren waarvan we zelf een teefje (Porre) aanhielden.
Porre werd geboren zonder kennelnaam maar omdat de gemeentelijke hondenbelasting met 4 honden behoorlijk opliep besloten we om maar een kennelregistratie aan te vragen bij de Raad van Beheer. Met kennelregistratie is de gemeentelijke belasting nog fors maar toch aanzienlijk minder dan het per hond oplopende tarief.
Bij een kennelregistratie hoort een kennelnaam: Onze kennelnaam Shepherds Dogmate komt voort uit onze bezigheden bij een rondtrekkende schaapskudde met 600 ooien, 75 geiten en afhankelijk van het seizoen enkele honderden lammeren. Als de kudde verplaatst wordt naar een ander graasgebied loopt de herder voorop en de kudde volgt in een lange rij. De honden lopen aan de zijkant als een levend hekwerk met de kudde mee en zorgen er voor dat er geen schaap uit het gelid loopt. Als de kudde dan mag grazen op het een of andere grasveld is het natuurlijk niet de bedoeling dat het aangrenzende korenveld ook wordt kaalgevreten. De herdershond zorgt ervoor dat de grens niet wordt overschreden. De Belgische herdershond op zijn best! (een Border Collie is voor dit werk ongeschikt)
Zonder zijn honden kan de herder niets en daarom is de hond niet alleen zijn steun en toeverlaat maar ook zijn maatje, een dogmate dus.

Voor het werken met schapen lijkt een genetische basis noodzakelijk. Samas, en ook haar voorouders, hebben generaties lang geen schaap gezien. De genetische aanleg vervlakt binnen enkele generaties. Toch was Samas geen onverdienstelijke hoeder. Blijkbaar zat er nog genoeg aanleg in die werd “wakker gemaakt” bij het hoeden. Ze heeft snel geleerd wat “grenslopen” is en ook het verzamelen van de schapen ging haar goed af. Onwillige schapen werden met een keurige beet tot de orde geroepen, zonder dat ze verwond werden. Lammeren daarentegen kregen een duwtje en werden nooit gebeten. Een natuurtalent.
Ook haar dochter Porre bleek over dezelfde hoed-kwaliteiten te beschikken.
Schapenhoeden is voor een hond hard werken. Het vraagt veel van het loopvermogen want ze zijn de hele dag door continu in de weer, vaak op een zware ondergrond, in wisselende weersomstandigheden. In de loop der tijd zijn we dan ook tot inzichten gekomen wat betreft de bouw, vacht en ook karakter van onze Laekense herders. We zien graag een iets langere rug omdat deze honden gemakkelijker langdurig, ook op zware ondergrond kunnen draven. In te lange en te wollige vachten verzamelt zich veel vuil en de vacht valt eerder open waardoor de honden bij een hele dag in de regen nat en koud worden. Te veel scherpte en temperament ontaardt sneller in najagen en verwonden van de schapen. Onze honden moeten voor dit werk eerder zacht dan hard in de bek zijn en ook op afstand gemakkelijk te controleren en te sturen zijn. Daarnaast moet een bij schapen werkende herder vlijtig en zelfstandig zijn werk verrichten.

Voor het eerste nest van Porre maakten we gebruik van de reu McWilliams Michael, fokker W. Baptist. Juli 2001 werden 5 reuen en 2 teven geboren. We gaven dit nest de naam mee van een Belgisch bier. Haar zoon Kastaar werd later Nederlands kampioen.
Voor het 2e nest van Porre werd Zorax van de Duvetorre gebruikt. Uit deze combinatie werden 2 reuen geboren waarvan Shepherds Dogmate Zoraxson Cisse tegenwoordig regelmatig als dekreu wordt ingezet.

In 2004 konden we door omstandigheden de toen 3 jarige imposante reu Zorax van de Duvetorre overnemen. Zorax was al Wereldwinner en Winner. Ook had hij de nodige CAC’s en CACIB’s behaald in Belgie en Frankrijk maar kampioen kon hij in die landen zonder werkdiploma niet worden. Zijn Nederlands kampioenschap heeft hij later wel behaald. In 2007 werd hij BOB op de Crufts en dat beschouwen we als de kroon op zijn carriëre. Voor Tovie was het showen op Crufts voor het TV-oog van de hele wereld een ongekende ervaring. Zorax is in het bezit van het UV en GG2.
Zorax heeft 53 nakomelingen waarvan er 2 in ons bezit zijn. Dit zijn Ned. Kampioen pE Ciuma Cestar Tjammes End (Sterre) en Ned. Kampioen Hoi Sil of the Border River (Zidane).

Stere behaalde de titel Jeugdwinster en Winster. In 2009 werd Sterre op de internationale tentoonstelling in Maastricht Best in Group. Sterre is een heerlijk relaxte hond.
Ze werkt graag, of het nu agility, gehoorzaamheid of hoeden is. Ook bij de kudde doet ze het bijzonder goed evenals haar jongere half-broer Zidane.
Sterre heeft in januari 2008 haar eerste nest (11 puppies) gekregen. De vader van dit nest was kamp. Quint Var Letsager. Een pup ging naar de USA, een naar Canada. Shepherds Dogmate Son of Man (Nuisance) is inmiddels Canadees kampioen.
Mei 2009 werd Sterre’s tweede nest geboren, ditmaal 10 puppies. We gebruikten dit keer de reu Ned. kampioen SR pE Winjammer’s Hardwired. Uit deze combinatie hebben we twee teefjes aangehouden nl. Shepherds Dogmate Bugatti Veyron (Thalys) en Pagani Zonda (Doutzen).

Zidane (Hoi Sil of the Border River) is de grote vriend van onze zoon Jurre. Zidane is Nederlands kampioen, Jeugdwinner en Winner en werd dit jaar op Crufts BOB zodat ook hij zich mocht laten zien op het heilige groene tapijt van Crufts. Zidane werd twee keer Runner Up in groep 1.
Van al onze honden is Zidane de snelste bij behendigheid. In juni 2010 haalde hij het GG 1.
Ook Zidane gaat regelmatig mee naar de schapen en hij begint het grenslopen aardig onder de knie te krijgen. Zidane is beschikbaar voor de fokkerij. Zijn eerste nakomelingen werden geboren in kennel Var Letsager. Op 8 augustus 2009 kreeg SR. Aurphee de la Tangi Morgane 8 puppies.

Onze honden maken deel uit van ons gezin. Overdag lopen ze buiten, ’s avonds ligt de hele club in de woonkamer. Alleen puppen hebben het voorrecht op bij ons op de bank te liggen en daar is iedereen gelukkig mee. ’s Nachts en als we moeten werken zitten ze allemaal in hun eigen bench, dat voorkomt problemen. Loopse teven en reuen scheiden we pas ongeveer vanaf de tiende dag van de loopsheid. De dames zijn mans genoeg om hun eigen zaakjes te regelen. Schermutselingen hebben we zelden.

We fokken op heel beperkte schaal, omdat we het leuk vinden. Eén nestje per 1-2 jaar, hooguit. We zoeken onze reuen zorgvuldig uit. Karakter en gezondheid staan voorop. Uiteraard zijn er altijd verbeterpunten bij de eigen honden en daar proberen we dan wel wat aan te doen door een reu te kiezen die bepaalde eigenschappen in betere mate heeft. Het Laekense bestand is echter zo klein dat er bijna altijd vrij veel onderlinge verwantschap is. Dát proberen ze zo veel mogelijk te vermijden.

Onze honden en alles wat daar mee samenhangt is voor ons vooral een sociaal gebeuren. Fanatisme en tunnelvisie is ons vreemd. We zijn over het algemeen vrij gemoedelijk en sociaal van aard. Dat maakt ons een beetje een Belg, toch? Een keurmeester vertelde ons ooit bij de KK lessen dat de aard van het volk zich weerspiegelt in de aard van zijn honden. Daarom matchen wij goed met onze Laekenaren. (Dat Tovie in België geboren is is louter toeval.)